// Je leest nu...

De Proefclub

De proefclub: sessie I


De Proefclub. Een fenomeen onder liefhebbers van (alcoholhoudende) dranken. En met liefhebbers bedoel ik: mannen. Het zijn vooral heren die zich aanmelden voor een proefclub, denk ik. Mannen met een verzameling bijzondere flessen en een pak kennis. Over wijn, whiskey, port. Om zo nu en dan te delen met familie en vrienden, maar die kijken uiteindelijk liever naar een goede film. Dus gaan deze mannen op zoek naar gelijkgestemden. Enter, De Proefclub.

In Arnhem bestaat sinds vorige week zo’n club. Een wijnclub, ontsproten via LinkedIn. Bij onze eerste ontmoeting schuiven vijf mannen aan tafel. Vier heren die ik niet of nauwelijks ken, plus mijzelf.

Uit grote boodschappentassen komen niet alleen mooie flessen herfstwijn op tafel, conform het afgesproken thema, ook de standaard uitrusting voor de doorgewinterde proever wordt uit de tassen opgetakeld: een set glazen (bij voorkeur 6 stuks) en medium sized spuugbak.

Als groentje aan de proeftafel volsta ik met twee flessen wijn en een portie nieuwsgierigheid naar wat er komen gaat.

Hoe deze proefclub precies gaat opereren en wie er de komende tijd aanschuiven, is vanavond nog wat diffuus. Mogelijk gaan we proeven aan de hand van thema’s. Zoals ‘herfst’, het thema van dit eerste treffen.

Dat je in het najaar héél veel verschillende wijnen kunt drinken, blijkt wel uit de brede selectie flessen die inmiddels een groot deel van de tafel in beslag heeft genomen. Twee observaties: 

  • het thema herfst levert alleen Europese wijnen op;
  • herfst equals rode wijn in onze beleving.

De Soave Classico ‘Monte Sella’ 2008 van  wijnhuis Le Mondolare is de enige witte wijn van de avond. Een wijn die met z’n molligheid en gedroogde fruittonen goed bij het jaargetijde past, was mijn afweging. ‘Deze zet je op het verkeerde been’, zegt een van de heren aan tafel. En inderdaad, met reguliere Soave heeft ‘Monte Sella’ niets te maken.

Het bal is geopend.

We schakelen gelijk over op wat meer prestige, met twee Bordeaux wijnen uit de vorige eeuw – een Château Maucaillou 1999 en Château Lestage-Darquier Cru Bourgeois 1993.  Beide wijnen van de appellation Moulis en Médoc. Muffigheid, gekookte groentje, paddenstoelen en zelfs nat karton; beide château’s stijgen aanvankelijk op uit het glas  als zijnde dood en begraven. Waar de Maucaillou in geur en smaak na enige tijd helemaal tot leven komt, is het met de Lestage-Darquier echt over-en-uit. De wijn ontwikkelt wel, maar van de ene stinkgeur in de andere.

Materiaal voor discussie. Al komt het daar op deze eerste avond nog niet echt van. We zetten ons vooral aan de kerntaak: driftig proeven.

Fascinerend is bijvoorbeeld de Britzinger Spätburgunder Sonnehole 2003, een Duitse pinot noir met een curieuze (on)balans tussen rijp fruit, peperigheid, maggi, gebakken vlees en prominente zuren.

Heerlijk vol en tegelijk fris en elegant is de Colpizzarda, Colli Berci 2007 van het Italiaanse wijnhuis Dal Maso. De wijn is gemaakt van Tai Rosso, een druif waarmee ik vanavond een bijzonder prettige kennismaking heb.

Druifje raden doen met de Monferrato rosso ‘Pituj’ 2009 van het eveneens Italiaanse La Ghibellina. De 50% barbera haal ik er uit, de andere helft merlot niet. Lekkere boerse Piëmontees overigens. 

We sluiten de avond af met  de  ferme Barbera Colli Tortonesi ‘Marsèn’ 2006 van Pomodolce. Mag er zijn, deze ernstig barrique gerijpte wijn die lang blijft hangen.

Zoals na afloop ook het goede gevoel aan deze eerste sessie van De Proefclub blijft hangen. To be continued…

Discussion

No comments yet.

Post a comment

Vinoblog Twitter