// Je leest nu...

Interviews

Omfietswijn van het Achterhoekse land

De Kleine Haan

Slechts 13,4 kilometer, meldde ik in een vorige vinoblog, de afstand van mijn huis naar wijngaard De Kleine Haan in Toldijk. Een parcours dat op een wonderschone zomeravond eigenlijk alleen op de fiets kan worden afgelegd. Dus zet ik voet op de pedalen.

Naar Toldijk. En nog iets verder. Daar ligt de woonboerderij van Herman Haan, uitkijkend op de groene bobbels van de Posbank in de verte. Achter het huis ligt zijn tiny wijngaard, circa 350 stokken. Herman verbouwt vooral wit (johanitter, solaris, cabernet blanc en muscat blanc) en één rode druivensoort: cabernet cortis (een kruising tussen cabernet sauvignon en solaris).

Bij wijze van experiment plantte Herman 5 stokken chardonnay aan. “Kijken of het aanslaat. Als de planten vrucht gaan dragen, wil ik er een blendwijn van maken: chardonnay met solaris.”

Musicerende, tv-makende wijnboer

De levenswandel van Herman is een bijzondere. Die indruk krijg je al als je hem de hand drukt. Met zijn tatoeages en lange haar ziet hij er allerminst uit als een wijnboer. Meer het type rocker. Herman blijkt dan ook jarenlang als zanger-gitarist van een progressieve rockband door Europa te hebben getoerd. Muziek maakt hij nog steeds, maar nu vooral als singer-songwriter.

Herman verdient zijn boterham als programmamaker bij de EO, waarvoor hij de wereld rond reisde. Op zijn cv maakt hij het zelfs nog bonter. In het verleden was hij onder meer muziekdocent, restauranthouder en predikant. Rode draad in zijn leven is het geloof in God.

En wijn. “Wijn was er al in de tijd dat mijn ouders een horecazaak hadden. Ze verkochten toen nog van dat zoete spul. Ik heb ze ervan overtuigd dat er kwaliteitswijn moest komen. Eigenlijk wist ik toen al dat ik eens een wijngaard wilde beginnen.”

Vertroetelen

Die wijngaard ligt er nu, pal achter zijn boerderij in de luwte van het woonhuis en een schuur. Herman leerde het wijnmakersvak door nieuwsgierig te zijn. Bezocht wijnboeren in het buitenland en vroeg hen het hemd van het lijf. In Toldijk doet hij alles op intuïtie. Op zijn eigen manier. Ook in een kleine wijngaard kun je daar behoorlijk druk mee zijn. Zo pakt Herman in de zomer alle trossen in met beschermkapjes tegen gretige vogels. Het gebruik van een heel klein beetje kunstmest is zijn ‘zonde’. “Dat moet wel met deze bodem”, zegt hij. “Ik vertroetel de druivenstokken. Het gaat nog nét niet zover dat ik voor de druiven zing.”

Avondrood

Hoofdmotief voor mijn bezoek aan De Kleine Haan is het proeven van de vers gebottelde Avondrood 2012. Een rode wijn dus van jonge cabernet cortis druiven, die 8 maanden op Frans Limousin hout heeft gelagerd. De eerste indrukken die mijn neus binnendringen zijn die van fruit en wat bloemigheid, zonder dat de geur erg geprononceerd is. Dan de zoetige geur van een bakkerij waar kruidkoek en krentenbrood wordt gebakken. Kruidig en rond.

De Avondrood geeft een vol mondgevoel. De smaak is fruitig (wederom niet expliciet fruitig), met best wat grip en een aanhoudende, prettige afdronk. De legering tussen hout en fruit kan nog beter. Benieuwd of een aantal maanden flesrijping resultaat geeft. Prima wijn.

Charsola

Al moet ik zeggen dat ik de witte wijnen een tandje aantrekkelijker vind dan deze rode. In dat oordeel word ik bevestigd als Herman de laatste persing Charsola laat proeven. Voor dit vaatje heeft hij de verhouding johanitter, solaris, cabernet blanc en muscat blanc net iets aangepast ten opzichte van de fles die ik eerder proefde. Een geurige wijn. Stuift haast als een sauvignon blanc, maar dan ronder en zachter van smaak, met beduidend minder zuren.

On-Nederlands goed, is de stoplap die ik hiervoor uit de clichébak trek. Daarom niet minder waar.

Elena Goud

Van hetzelfde niveau is de friszoete dessertwijn Elena Goud 2012, die Herman vanavond een vuurdoop geeft. De wijn is gemaakt van solaris en muscat blanc en heeft een stinkerdje dat ik associeer met een auxerrois uit Luxemburg die ik onlangs proefde. De aanzet is friszoet en fruitig, zelfs wat tropisch met perzik en meloen. En een kruidigheidje richting afdronk. Een afdronk die prettig blijft nahangen. Zeer smakelijk.

En ik maar denken dat je voor wijnen van deze kwaliteit toch minstens 400 kilometer verder moet fietsen. Met een halfje Elena onder de arm stap ik voldaan weer op. Herman Haan maakt échte omfietswijn.

Discussion

One Response to “Omfietswijn van het Achterhoekse land”

  1. Te koop via puretaste.nl

    Posted by Eric willemsen | 23. apr, 2014, 19:24

Post a comment

Vinoblog Twitter