Even wat anders nu. Weg uit Piëmonte, weg van de arneis. Met de Cuvée Pleiades 2008 van Château le Clou zitten we diep in Frankrijk.

Deze witte – pardon, goudgele wijn – komt uit Monbazillac, net onder Bergerac. Een streek die bekend is om zijn betaalbare alternatieven  voor de botrytis wijnen van Sauternes.

Deze cuvee bestaat uit kenmerkende druiven voor de streek: sauvignon blanc (60%), muscadelle (20%) en semillion (20%), met dit verschil: het is geen zoete, maar een droge wijn. Van oude stokken, vertroetelt met biologische zorgzaamheid, en vrijgegeven na zeven maanden houtrijping op Frans eiken.

Een geurige wijn. Stevig. Intens. Geprononceerd. Met een spoortje olie. Mespuntje boter. Beetje vanille ook. tje, zeg ik nadrukkelijk. Wat écht opvalt is namelijk het bombardement aan citrustonen. Rijpe sinaasappels en mandarijnen vliegen je als kanonskogels rond de neusgaten. Lekker wel.

In de mond schiet ie behoorlijk met scherp. De citrustonen zijn opnieuw prominent, maar dat uit zich nu vooral in rijpe citroen. Komt door de niet misselijke zuren, die ferm langs de tong snijden. Wel wat schreeuwerig. Het maakt de wijn allerminst zacht.

En kijk nu, aan een van de vanillestokjes wordt de witte vlag gehesen.

Wie capituleert voor de zuurbrigade, mag rekenen op een lekker toetje. De wijn eindigt wat mineralig, beetje stalig zelfs, waarna het hele smaakpalet nog een keer langs dwarrelt in een lekker lang aanhoudende reprise.

Was de zuurgraad een streepje lager geweest, dan had ik als een ontketende Oranjesupporter op de banken gestaan. Nu strijk ik de vlag en schenk nog eens in. Met graagte, dat wel.

Score?
Goor – matig sapje – doe nog maar een glas – ben ff naar de wijnhandel – alleen stilte is gepast

Te koop bij: Weg van Wijn