// Je leest nu...

Nieuws

Evenwicht in de Languedoc

Vaten

Er was een tijd dat Domaine de Brescou haar wijnen aan het altaar afleverde. Het domein produceerde miswijnen die als ‘bloed van Christus’ door Franse priesterkelen naar binnen gleden. Ongetwijfeld een sacramentele wijn-spijs sensatie in combinatie met de hostie – het heilige brood. Of de wijn op zichzelf ook te genieten viel: geen idee.

Hoe dan ook, Domaine de Brescou is een wijnbedrijf met ‘enige’ ervaring. Al sinds 1400 (!) wordt hier – tussen Montpellier en Béziers, in de Hérault, Languedoc – wijn gemaakt. De oorspronkelijke wijnmakersfamilie is al lang niet meer actief. De huidige productie ligt voor een belangrijk deel in Scandinavische handen. Het 50 hectare tellende domein heeft een Zweedse eigenaar en de wijnen worden gemaakt door een Zweedse flying wine maker (iemand die wijnproducenten wereldwijd adviseert).

Fatsoenlijke wijnbouw

Als IGP Côtes de Thongue bottelt Domaine de Brescou een breed palet ecologische wijnen van bekende Zuid-Franse druivenrassen (onder meer: viognier, carignan, syrah). Het wijnbedrijf sluit zich in 2011 aan bij Terra Vitis – een Franse federatie van wijnboeren- en handelaren die zich inzet voor een production viticole raisonnée. Dat is Frans voor verstandige, fatsoenlijke wijnbouw met respect voor mens en natuur.

Zeer beperkt en gecontroleerd gebruik van pesticiden in de wijngaard is toegestaan volgens de Cahier des charges (het wetboek van de federatie), maar de kracht van de wijnen ligt in de natuur en in een ongekunstelde verwerking van de druiven.

Geen schimmigheid

En bij fatsoenlijke wijnbouw hoort openheid. Het productieproces van de 400 aangesloten Terra Vitis wijnboeren mag dan ook geen geheimen kennen. Ook niet over sulfiet. Domaine de Brescou vermeldt de hoeveelheden zwavel zelfs op het etiket, iets wat nog steeds zelden gebeurt. Niet omdat de milligrammen toegevoegd sulfiet hier absurd laag zijn – ze vallen wel ruim binnen de Europese wetgeving voor biologisch gecertificeerde wijn – maar wel om een eind te maken aan de schimmigheid rondom het veelbesproken conserveringsmiddel.

Ik proef drie witte wijnen van het huis; de Chardonnay 2013, Viognier 2014 en Mosaïque 2013. Alle drie onder een schroefdop en ongefilterd – zoals alle wijnen van het domein.

Chardonnay

De chardonnay is een fijn werkje, gedeeltelijk op hout gerijpt. De wijn houdt het midden tussen Bourgondische elegantie en de meer bolwangige stijl uit de Limoux. Een wijn met een bescheiden tropische reuk. Ananas. Peer ook. Anijs, vanille en sinaasappelschil.

De aanzet in de mond is kruidig. Ook iets anijs en amandelspijs. Een toefje room, wat ’em redelijk vol van smaak maakt. De zuurtjes en bittertjes richting afdronk geven ’em ook een fijne prikkeling. Net voor die afdronk geeft ie wat gekonfijte indrukken. De nagalm is vrij lang en appelig.

Zeer gebalanceerde wijn. En lekker.

Viognier

Geen wereld van verschil met de viognier. Deze wijn is frisser, al heeft ie tegelijk een grammetje extra vettigheid. Ook hier tropen in de geur: galia meloen, ananas. Peer ook. Wat vanille en een minerale sprankeling. Daar had ie van mij net wat meer mogen hebben.

De smaak is redelijk fris en bloemig, met een prikkelend bittertje. Geeft ’em net dat extra zetje. De afdronk is plezierig.

Ook de viognier vindt een treffende balans tussen fruit, gewicht, zuren en bitters.

Mozaïque

Een legpuzzel van delen chardonnay en viognier, dat is de Mozaïque. De stijl van de beide mono cépages wordt hier doorgetrokken, maar deze wijn ruikt schuwer, minder uitgesproken. De indrukken zitten meer verscholen, zoals subtiele geuren van dennenappel en hars.

Ook de smaak is eerder impliciet dan extravert. Ik hou daar wel van. Een wijn die even moet doordringen, maar je dan in de tang houdt. Ook de Mozaïque heeft vettigheid, levert een fijn bittertje en eindigt zelfs met een heel voorzichtige sprinkle salmiak en een twijgje zoethout.

De wijn voelt als geheel wat mineraliger en verteerbaarder dan de twee andere. De balans is opnieuw voortreffelijk.

Kortom

Een zeer plezierige kennismaking met Domaine de Brescou. Uitgebalanceerde wijnen die op alle fronten (geur, smaak en afdronk) presteren. De vliegende wijnmaker kiest bij alle drie de wijnen voor een zorgvuldig evenwicht, niet voor uitgesproken of excentrieke smaken. Is dat jammer? Voor het contrast was het aardig geweest als één van de wijnen zich wat meer los had kunnen maken van de huisstijl. Tegelijkertijd is uitgerekend de minst excentrieke – de Mozaïque – mijn favoriet.

Score?

Goormatig sapjedoe nog maar een glas – ben ff naar de wijnhandel – alleen stilte is gepast

Te koop bij: Domaine de Brescou Benelux

Discussion

2 Responses to “Evenwicht in de Languedoc”

  1. Wat vinden jullie van Paul Mas wijnen?

    Posted by De wijnconcurrent | 25. okt, 2016, 21:06
  2. Paul Mas wijnen uit het AH schap laat ik doorgaans voor wat ze zijn. Crès Ricards is soms heerlijk. En de Paul Mas die jullie verkopen, ken ik niet. Groet!

    Posted by rienk | 26. okt, 2016, 18:44

Post a comment

Vinoblog Twitter