// Je leest nu...

Nieuws

Ripasso van Corte Sant’Alda: geen krentenpap

Mijn wijnliefhebberij staat pas in de kinderschoenen. Tot een aantal jaren terug kocht ik alleen sporadisch eens een flesje, die vaak tussen de boerenkool en chips meereisde in de supermarkttas. Bij thuiskomst verdween de fles steevast in het aanrechtkastje. Een warme, broeierige plek waar wijntjes van pakweg 4 euro 95 aardig renderen voor een verblijf van hooguit een paar weken. 

Deze Valpolicella Ripasso Superiore van Corte Sant’Alda was een eerste poging wat meer gewicht te geven aan m’n kersverse liefhebberij. Ik kocht ’em niet in de supermarkt, maar tijdens een wijnproeverij – die nota bene plaatshad in onze eigen woonkamer. We proefden die avond prachtige Italiaanse wijnen: Garganega, Barbera, Nebbiolo en Valpolicella.

De aangeschafte Ripasso mocht daarom rekenen op een eervolle rustplaats, ver weg van het vochtige aanrechtkastje. Ruim 2 jaar heeft ie plat gelegen, alvorens ik de fles op een goede avond leegstortte in een karaf. 2 uurtjes decanteren bleek genoeg om de wijn uit de tent te lokken.

Maar wat is dat eigenlijk: Valpolicella Ripasso Superiore? Het is een rode wijn uit de Noord-Italiaanse regio Veneto, vlakbij de stad Verona. Het wordt – net als de lichte Bardolino en topzware Amarone – gemaakt van verschillende lokale druiven, waarvan de Corvina Veronese het meest prominent is vertegenwoordigd. De wijn wordt vervaardigd volgens de ‘ripasso’-methode. Naar verluid een stokoude bereidingswijze, maar pas sinds kort ontdekt als unique selling point waarmee de prijs kan worden opgedreven. Volgens de methode komt de wijn in aanraking met het most van de zeer geconcentreerde, droge Amarone, of zoete Recioto. Daarbij ontstaat een tweede gisting, die zorgt voor meer alcohol, extract en concentratie vergeleken met de ‘normale’ Valpolicella.

Corte Sant’Alda behoort tot één van de smaakmakers van het gebied. Een streek die tot voor voor kort vooral ‘berucht’ was om zijn laffe massawijnen. Marinella Camerina doet het tegenovergestelde: ze maakt gulle wijnen waarin volheid, finesse en elegantie op een harmonieuze manier samengaan. Die signatuur heb ik in alle wijnen die ik van haar heb geproefd kunnen ontwaren.

Ook in deze Valpolicella, uit het niet misselijke oogstjaar 2004. De neus is zeer aromatisch met rijp fruit, amandel en heel ver weg een vleugje, eh, Jägermeister.  Het sap blijft ver van de krentenpap die je bij stevige wijnen uit deze steek nog wel eens tegenkomt. De afdronk is middellang tot lang, met een klein bittertje in de staart. Een prachtige wijn!

Score?
Goormatig sapjedoe nog maar een glas – ben ff naar de wijnhandel – alleen stilte is gepast     

Te koop bij: temaitalia.nl

Discussion

2 Responses to “Ripasso van Corte Sant’Alda: geen krentenpap”

  1. Ik zeg: koele review! Het water liep me in de mond. Ik ga ff een flesje lostrekken.

    Posted by Tom | 17. aug, 2010, 21:29

Trackbacks/Pingbacks

  1. […] wel het meest exemplarisch voor de stijl van Marinella Camerani. En ik heb het op dit blog al eerder gemeld: die stijl is elegant. Uitroepteken. En deze Mithas is precies dat. In grove lijnen komt de wijn […]

Post a comment

Vinoblog Twitter