// Je leest nu...

Interviews

Op audiëntie bij de Prins van de Barbera

Gianluca Morino - Cascina GaritinaWijnboeren zijn in de regel geen innovators op het gebied van social media. Laat dat een understatement zijn. En gelukkig maar, want uiteindelijk heb ik liever dat een wijnboer lekkere wijn maakt, dan dat ie lekker twittert.

Toch is het leuk als je via datzelfde Twitter met een wijnboer in contact komt. Zo maakte ik na een tip van @natashaterhaar een afspraak met @gianlucamorino. Een paar weken later zit ik realtime tegenover Gianluca Morino, in de proefruimte van zijn Cascina Garitina.

In het plaatsje Castel Boglione, vlakbij Nizza (Piëmonte, Noord-Italië) maakt hij van circa 25 hectare druivenstokken de heerlijkste rode wijn, voornamelijk van de Barbera druif.

Naast Nebbiolo is Barbera dé druif van Piëmonte. In heel Italië wordt ie verbouwd, maar hier aan de voet van de Alpen geeft Barbera de mooiste wijnen.
“Al vind je buiten Italië ook steeds meer Barbera. In Amerika bijvoorbeeld”, vertelt de boomlange wijnmaker. (Lachend:) “Die natuurlijk niet zo lekker is als de Barbera uit Nizza!”

Barbera festival

Afgelopen mei had Gianluca een aantal Amerikaanse Barbera wijnmakers te gast tijdens het Barbera2 festival in Nizza. Voor dit festival, waarvan Gianluca initiatiefnemer en organisator is, worden winepeeps wereldwijd  uitgenodigd via sociale media. Er is plek voor 100 mensen: wijnmakers, verkopers, bloggers. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Gianluca: “We laten Barbera uit verschillende delen van Piëmonte proeven, en belangrijker nog: we vertellen over de terroirs.”

“Als tegenprestatie voor het bezoek van de Amerikanen aan Nizza vertrekt er morgen iemand van ons naar een groot Barbera-festival in Californië,” vervolgt hij. Eigenlijk had de wijnmaker zelf op dat vliegtuig willen stappen. “Maar dat gaat niet”, zegt hij wijzend naar het verband op zijn elleboog. 

Trots

Het kan je inmiddels niet zijn ontgaan. Gianluca is trots op Barbera. En nog meer op de streek en het land waar hij de druif verbouwt. Het is zijn land, waar zijn familie begin 1900 al is begonnen met wijnmaken. Hij wil dat verhaal vertellen, als een profeet. Via social media praat hij met de wereld. Ook met mensen die het product van zijn trots nog niet hebben geproefd. “Laatst had ik via Twitter contact met iemand uit Australië. Er zijn nu plannen om het Barbera-festival ook daar te organiseren. Maar dat is nog toekomstmuziek”, lacht hij met een twinkeling in zijn ogen. 

Twee stijlen

Door de bank genomen bestaat Barbera uit Piëmonte uit ruwweg twee stijlen. Eenvoudige, karakteristieke boerenwijn en houtgerijpte diepe en complexe Barbera. Die laatste stijl is weer onder te verdelen in nog twee typen. Producenten die werken volgens grootvaders recept; wijn opgevoed in grote houten vaten (botti of tonneaux). En producenten die kiezen voor een moderne aanpak, appellerend aan een internationaal publiek. Zij leggen hun wijn weg in (getoaste) barrique.  

Barbera Nizza DOCG?

Eén blik  in de vatenopslag van Cascina Garitina en je weet dat Gianluca een adept is van de laatste lichting. Al maakt hij ook gebruik van botti. Eigenlijk steeds meer. “Ik zie het om me heen”, zegt hij. “De mensen hier, ze willen terug naar de echte traditionele, streekeigen Barbera wijn.”
Hij tekent een beeldmerk op een papiertje. Een beeldmerk voor een nieuw op te richten consortium. Opnieuw vonkelt hij in z’n gezicht. “Ik wil me samen met een groep lokale wijnboeren hard maken voor de specifieke kwaliteiten van deze streek. In de toekomst hoop ik dat onze wijn geen Barbera d’Asti DOCG meer heet, maar Barbera Nizza DOCG.”  

We gaan proeven. De Dolcetto d’Asti Superiore ‘Caranzano’ 2009, een heerlijke maar superstroeve Monferatto Rosso ‘Amis’ (blend van wisselende samenstelling, voor de jaargang 2007: Merlot, Cabernet Sauvignon en Barbera), een intens (voor mij iets té) fruitige Pinot Nero en een fantastische bijna inktzwarte passito ‘Rugiada’, gemaakt van ingedroogde Barbera druiven.

Toch zijn we vooral benieuwd naar de Barbera’s. Gianluca heeft er drie uitgestald. De Barbera d’Asti Bricco Garitta is in Nederland goed verkrijgbaar, maar hier bij de bron is ie uitverkocht. Die wijn proeven we dus niet. 

Frisse kersensmaak

We trappen af met zijn instapmodel, de Barbera d’Asti Vera – vernoemd naar zijn jongste dochter. Dit paarsrode sap uit het prima oogstjaar 2010 heeft geen hout gezien, alleen roestvrijstalen tanks. Een lekkere, simpele zomerwijn met een frisse kersensmaak en wat kruidigheid. Zo lang als zijn dochter Vera is – “ze is pas 13 en nu al 1,75 meter!” – is de afdronk niet. Ook de neus is wat gelimiteerd. Verder een prima wijn.  

Chileense Cabernet?

Hardop durf ik het niet te zeggen, maar als ik voor het eerst snuffel aan de Barbera d’Asti ‘Caranti’ 2008, lijkt het even alsof Gianluca een Chileense Cabernet Sauvignon heeft ingeschonken. Ik ruik vooral cassis, bosbessen en zwarte kersen. “2008 was een moeilijk jaar”, vertelt hij, terwijl we de wijn door onze monden spoelen. “We hebben pas laat geoogst. De wijn heeft een heel ander karakter dan de wijnen uit 2006 en 2007.” Waarvan akte. De typische Barbera kenmerken zitten hier wat verstopt, maar aromatisch en gul is ie wel. Lekker!

Fles aan de mond

Tot slot schenkt hij de Barbera d’Asti Superiore ‘Neuvsent’ 2007 in. Voor deze wijn gebruikt hij druiven van zijn oudste wijnstokken, aangeplant in 1924. De Neuvsent is een prachtig samenspel van aroma, kracht, levendig donker fruit en diepte. Zo aantrekkelijk, dat ik gelijk de hele fles aan de mond wil zetten. Alleen de nog wat stugge tannines weerhouden me daarvan. Deze Barbera kan zich meten met sommige prestigeuze Barbera d’Alba’s van de beroemde wijnhuizen. Met dit voordeel: de prijs is een stuk vriendelijker.

Provocatie

“Je kunt de wijn gerust 10 tot 20 jaar wegleggen”, vertelt Gianluca, die ondertussen zijn hulpje naar de opslag heeft gestuurd om nog een fles op te halen. Een bijzondere fles. “Dit wordt mijn top-wijn”, wijst hij naar de labelloze fles in zijn hand. “Een Barbera uit 2006 gemaakt van de allerbeste druiven. Pas in 2014 breng ik die wijn op de markt. Als een soort provocatie, want het idee dat Barbera vooral jong gedronken moet worden, daar klopt niks van.” Ook deze über-Barbera  mag er zijn. Minder fruitig dan de Neuvsent, maar met nóg meer diepte, klasse en balans.

En zo gonst het hier door de heuvels. Gianluca Morino is de Prins van de Barbera. Maar wie is eigelijk de koning?

Discussion

2 Responses to “Op audiëntie bij de Prins van de Barbera”

  1. Leuk stuk! Leuk ook dat je daar geweest bent. Herkenbare dingen, ik en niet alleen ik, vond die barbera ook Chileens lijken..grappig inderdaad! Het enige minpuntje is dat mijn naam verkeerd gespeld staat;-) groeten!

    Posted by Natasha ter Haar | 24. jun, 2011, 08:17
  2. Gelukkig komt de link wel uit waar ie uitkomen moet. :) Heb het gefixed! Groeten, Rienk

    Posted by admin | 24. jun, 2011, 09:06

Post a comment

Vinoblog Twitter