// Je leest nu...

Nieuws

Plezierige Amerikaanse chardonnay

Stereotypen en wijn: ze klitten aan elkaar als Bassie aan Adriaan.

French stereotypeRiesling en zoetzure bootreisjes op de Moezel. Cristal champagne en blingbling-rap. Vers gemaaide gazons en Nieuw-Zeelandse sauvignon blanc. Natuurwijn en geitenwollen sokken. Zuid-Afrikaanse pinotage en ruftende autobanden. Of vers gebrande barriques als ingrediënt voor Californische chardonnay.

Wat betreft het laatste kan ik alleen maar zeggen dat het meevalt in de Blackhawk chardonnay 2014. Naar wit fruit ruikt ie: peer, appel, ananas. Uit de houtbehandeling – die dus weldegelijk op deze Amerikaan is toegepast – straalt wat marsepein, iets nootachtigs en vanillesuiker. Een aardige balans tussen fruit en hout.

In de ronde en zachte smaak zijn de houttonen prominenter. Dat zorgt voor vanille, wat gekonfijte citrusschil, weelderigheid en warmte. Het fruit doet er ondertussen niet meer toe. Dat is jammer. Of het moet die vleug citrus zijn, waaruit precies voldoende zuurtjes komen om het Sint-Bernhard-effect (lobbigheid) tegen te gaan.

Na een middellange afdronk van appeltjes en nootmuskaat heeft deze toegeeflijke chardonnay een boel vrienden gemaakt.

Levert het toevalligerwijze ook spannende en karaktervolle wijn op? Misschien voor wie zich, op het kabbelen van de Moezel, graag binnendeks verlekkert aan lopende buffetten met gefrituurde vlezen en royale sauzen. En vindt dat het Chinese specialiteitenrestaurant thuis daar een puntje aan kan zuigen, als het om exotisch dineren gaat.

Vriendenwijn dus, deze Blackhawk chardonnay. Want: vriendelijke wijn. En wijn als overtuigende tegenpool voor die andere witte die op de Nederlandse terrassen gewoonweg niet mag, zelfs niet kán ontbreken: de frisfruitige sauvignon blanc.

Daarbij, deze chardonnay is simpelweg een plezierige dronk.

Score?

Goormatig sapje – doe nog maar een glas – ben ff naar de wijnhandelalleen stilte is gepast

Te koop bij: De Wijnbeurs

Discussion

No comments yet.

Post a comment

Vinoblog Twitter