// Je leest nu...

Nieuws

Schioppettino: spontaan geluk uit Friuli

20140304_153351000_iOS (3)Ik weet nog dat iemand tegen me zei: ‘Wat ben jij enthousiast!’

Het was cynisch bedoeld.

Nee, ik ben geen ster in enthousiasme. Toch voel ik me enthousiaster dan het vaak lijkt. Intern juich ik me kapot.

Net nog, bij het openen van de Schioppettino 2012, gemaakt door het Italiaanse wijnhuis Isola Augusto. Dat ging overigens bijna vanzelf. Deze intens paarse wijn is namelijk zelf een enthousiasteling. Hij klatert schuimend het glas in. Heel aanstekelijk.

Maar eerst even over die druif. (Of dacht je dat er een generaal onder Mussolini-regime werd bedoeld?)

Schioppettino. Ski-oo-pè-téé-noo.

Groeit eigenlijk alleen in Friuli-Venezia Giulia – het noordoostelijke deel van Italië, grenzend aan Oostenrijk, Slovenië en de Adriatische Zee – en dan vooral op de vlakten rondom de stad Udine. Staat ook bekend als Ribolla Nera, maar is van een ander DNA dan de witte Ribolla Gialla. Waarschijnlijk werd de druif vernoemd naar het Italiaanse woord voor ‘knappen’, scoppiettio, vanwege de dikke schil die uiteen spat als je erop bijt. Die dikke schil zorgt voor een ferme, maar fijne tannine.

Aanstekelijk is ook de intense geur van vers en een tikkie zoet ruikend fruit: bramen, rode bessen, bosbessen, cranberries, paar kersjes. Een lik hars erop. Uit een dennenbos waar kabouters kruidenlikeurtjes hijsen en dropjes snoepen. Een tafereeltje dat zich overigens afspeelt op ruime afstand van de fruitmand. Het fruit staat hier voorop. Met precisie aangebracht.

De smaak is eveneens fruitig, toch iets minder intens dan de geur. Daar komt wat ruwheid voor terug; een flinke, maar fijnkorrelige tannine. Zorgt voor grip op de tanden, maar droogt de boel niet pijnlijk uit. De wijn blijft sappig, met frisse zuren. De nagalm is behoorlijk en droogt geleidelijk op in een subtiele smaak van gedroogde vijgen en kersen, krentjes en wat hooi.

Een fantastisch voorbeeld van wijn waar Italië óók groots in kan zijn (alleen weet niemand dat). En daar zijn er veel meer van. Denk Tai Rosso, Lacrima di Morro d’Alba, Ruché di Castagnole Monferrato, Merzemino, Etna Rosso of Lacryma Christi del Vesuvio.

En denk vooral deze schioppettino. Vers, verkwikkend en smakelijk. Spontaan geluk uit Friuli.

Score?

Goormatig sapjedoe nog maar een glas – ben ff naar de wijnhandel – alleen stilte is gepast

Te koop bij: Ombrerosse

Discussion

2 Responses to “Schioppettino: spontaan geluk uit Friuli”

  1. Dank voor je verslag Rienk. Friuli is in Nederland vrij onbekend. Niet alleen de schioppettino maar ook refosco, Friulano ( voorheen tocai friulano )ribolla gialla, verduzzo en picolit zijn mooie voorbeelden van vrij onbekende rassen uit dit gebied

    Posted by pascal | 28. feb, 2014, 08:44
  2. Klopt Pascal, interessant gebied. Refosco ook vaak smakelijk. Lekker boers. Binnenkort jullie Verduzzo proeven.

    Posted by rienk | 28. feb, 2014, 09:55

Post a comment

Vinoblog Twitter