// Je leest nu...

Nieuws

Verjaardagswijn, hoera?

CheersJarig zijn in de zomer is best prettig. Overzichtelijk vooral. De verjaardagsvisite beperkt zich ieder jaar weer tot een select groepje niet-vakantiegangers. En die mensen zijn extra gemotiveerd om er een leuke avond van te maken. Een drankgelach buiten op een terras voelt immers ook als vakantiepret.

Dit jaar tel ik drie niet-vakantiegangers op mijn terras. Heerlijk. Eén keer koffiezetten en taart snijden, wat borrelhapjes op tafel en de rest van de avond heb je de handen vrij voor, tsja, gezelligheid.

Nu had ik mezelf deze avond een mooi flesje wijn beloofd. En ook dát genot geniet beter in kleine kring. Het werden uiteindelijk twee mooie flessen. De ene – Conterno Fantino Monprà uit 2000 – ging op de kop in een karaf, de ander – Máté Brunello di Montalcino uit 2003 – meteen in het glas.

Conterno Fantino Langhe Rosso Monprà 2000

We beginnen met de Monprà, een blend uit Piëmonte, gemaakt van Nebbiolo, Barbera en een klein beetje Cabernet Sauvignon. Het soort wijn (een combinatie van autochtone en allochtone druiven), waarvoor ze in Toscana ooit de geuzennaam SuperTuscan bedachten. Met dat verschil: de prijzen in Piëmonte zijn relatief beschaafd gebleven. En gelukkig maar, want Nebbiolo en Barbera gaan heel plezierig samen, al dan niet in gezelschap van andere druivenrassen.

De eerste verrassing treedt via de neusgaten binnen. Net als bij een goede Nebbiolo is de verleiding groot om je neus een uurtje in dat glas te parkeren om de aromatische walm van kersen en florale tonen grondig op te snuiven. Zeer aantrekkelijk.

“Dit is geen oude wijn”, roept de verjaardagsvisite alert na het eerste slurpen. Tocht heeft ie er al 10 jaar flessenrust opzitten, counter ik. Maar inderdaad, de frisheid van de wijn is opmerkelijk. Komt door de kenmerkende zuren uit beide Piëmontese druiven, gecombineerd met de strakke Cabernet.

In de mond proef ik vol fruit, aardbeien en iets van bessen. Toch had ik de wijn een tikje dikker en aardser verwacht. Meer dan ‘bijna vol’ kan ik de structuur niet noemen. Wel elegant. En een heerlijke afdronk, die redelijk lang blijft nazitten. Goed moment om een plaatje droge Italiaanse peper-knoflook-salami-worst in de mond te duwen. Als die is doorgeslikt, wordt de feestvreugde toch nog wat getemperd door vastbijtende tannines. Ga ik die tweede fles dan toch pas over 3 tot 5 jaar openen?

Score?

Goormatig sapje – doe nog maar een glas – ben even naar de wijnhandelalleen stilte is gepast    

Te koop bij: lesgenereux.nl

Máté Brunello di Montalcino 2003

Spruiten, zoals moeder ze vroeger klaarmaakte. Dat is de lucht die opstijgt uit het glas Brunello. Vindt althans een deel van de verjaardagsvisite. En inderdaad, er zit wat groente verstopt in de neus…maar spruiten? Veel sterker is de geur van karamel. En opnieuw: een flinke schaal rijp rood fruit.    

Rijp is ook de smaak, die meer naar aardbeienjam dan kersensap neigt. Het ‘manco’ van veel Brunello’s uit het bloedhete oogstjaar 2003. Door de aanhoudende zomerhitte hingen de druiven bijna als krenten aan de stokken, wat zorgde voor veel zoetig, geconcentreerd sap en weinig zuren om de boel in balans te trekken. Het maakt de Brunello van Máté vol en stevig, rond ook, maar niet complex en al helemaal niet elegant. Lang nagalmen doet ie wel. Voor de doorgewinterde Brunello-fan is de typiciteit van de Sangiovese druif hier wellicht iets te ver te zoeken, maar als poepsjieke partydrink op een terras met verjaardagsvisite doet deze Brunello het best goed. Hiep, hiep, hoera! 

Score?

Goormatig sapje – doe nog maar een glas – ben even naar de wijnhandelalleen stilte is gepast    

Te koop bij: matewine.com

Discussion

No comments yet.

Post a comment

Vinoblog Twitter