Rudy Kurniawan, bekend als grootste wijnzwendelaar ooit, is terug van weggeweest.
Jarenlang maakte hij topwijnen van gerenommeerde wijnhuizen na en verkocht deze tegen bizar hoge prijzen. In 2013 werd hij er voor veroordeeld. Volgens de FBI zou het in totaal gaan om een slordige $30 miljoen aan ‘valse’ wijn. Tevens werd hij veroordeeld voor bankfraude in verband met een lening van $7 miljoen die hij met valse informatie had verkregen. Rudy zat vervolgens zo’n tien jaar in de gevangenis. In 2016 kwam er een film uit over zijn illegale wijnhandel met de titel Sour Grapes, welke via Netflix te zien is. Inmiddels heeft Rudy zijn tijd uitgezeten en is hij weer op vrije voeten.
Kurniawan, geboren en getogen in Indonesië, lijkt nu zijn oude hobby weer opgepakt te hebben. Wijnfraude-expert Maureen Downey heeft foto’s en proefnotities ontdekt van een diner dat in juli in Singapore werd gehouden in de exclusieve Pines Club. Kurniawan kreeg daarvoor de opdracht om nepversies te maken van een DRC Romanée-Conti uit 1990 en een Petrus uit 1990. De zeven gasten proefden de wijnen en vergeleken deze met de originelen. De meeste proevers gaven de voorkeur aan de vervalsingen van Rudy!
De beschrijving van het evenement op Downey’s site Wine Fraud claimt dat Kurniawan iets meer dan een maand eerder de hoofdrol speelde in een soortgelijk evenement, waarbij de meeste van de 15 gasten ook de voorkeur gaven aan zijn nepversies van onder andere een Domaine Jacques-Frederic Mugnier Le Musigny uit 1990 en een Château Cheval uit 1982.
De door een gast geschreven aantekeningen zijn interessant: “So here we are again – the same setting, a smaller party of seven, to experience again the magic of Rudy’s vinous knowledge, imagination and craft.” Om vervolgens te concluderen: “Mr Rudy Kurniawan is a vinous genius.”
Laten we duidelijk zijn, wat Kurniawan doet tijdens deze diners is waarschijnlijk niet illegaal. Hij maakt gewoon een eigen blend en zegt daarbij: “Dit is mijn poging om een Lafite-Rothschild te dupliceren. Laten we ze eens tegen elkaar proeven.” Het zou een ander verhaal zijn als hij claimt dat de wijn echt is, en het vervolgens ook voor een ‘echte’ hoge prijs zou verkopen.