Pecorino is een wijn om warmpjes tegen de borst te drukken. Zo lekker.
Het is een wijn die wordt gemaakt van de gelijknamige druif, een wijndruif uit de Apennijnen. Deze wordt voornamelijk geteeld op de oostelijke uitlopers van de bergketen, in het zuiden van de Marken en Abruzzen. Het is een antieke druivensoort, die voor de tweede helft van de twintigste eeuw zo goed als volledig was verdwenen. Maar hij is terug, met uiteenlopende motieven. Voor terrasgebruik: licht, speels, soms zelfs tropisch. Om te plezieren dus, zonder gedoe. Maar er bestaan ook diepgaande en serieuze pecorino’s.
Wijnhuis Lunaria uit de Italiaanse Abruzzen bedient liefhebbers van beide genres. We proeven namelijk de Civitas Pecorino, die in beide gevallen iets te bieden heeft. Het is een witte wijn vol beschaafde en weldadige droogheid. Een frisse kneep citroen. En dat aangesmeerd met een lik plantaardig vet (want subtiel). Fijn om je neus in te steken. Fris, fruitig en perfect in balans.
Een duidelijke zilte en minerale toon leidt het smaakgenot naar de afdronk. Een lange, beklijvende afdronk. Met appeltjes.
Lunaria is overigens een biodynamisch wijnhuis, dus ze zijn goed voor de natuur. Nog een leuk weetje: men brengt handmatig, fles voor fles, een oranje draad (de kleur van de biodynamica) aan om de kurken te zekeren. Het is een oude landbouwpraktijk die door hun grootouders is overgeleverd.
Deze Civitas Pecorino is een fijnbesnaarde, ietwat introverte pecorino. Geraffineerd en smaakvol. Een wijn om een fles lang flink van te genieten, maar tegelijk eentje die het charisma van een échte ster mist. Speaking of, Lunaria heeft ook nog een andere witte wijn, genaamd: Charisma!